Dwa nastawienia

Zaczynając pisać blog nie miałem świadomości, że mogą istnieć dwa nastawienia. Dla mnie do tej pory nastawienie było po prostu nastawieniem. Ale żeby dwa rodzaje? Wg dr Carol Dweck okazuje się, że tak. Oba te nastawienia wynikają z naszego własnego wyobrażenia o sobie samym, które z kolei ma ogromny wpływ na to, jak będzie wyglądać nasze życie. Mogą one (wyobrażenia) zdecydować o tym, czy staniesz się tym, kim chcesz być i czy zdobędziesz to co ma dla Ciebie prawdziwą wartość. Jak to się dzieje? Jak jedno proste przekonanie może być na tyle sugestywne, aby kształtować naszą psychikę, a w rezultacie i życie?

Wg dr Carol Dweck wyróżniamy nastawienie na trwałość i nastawienie na rozwój. Przekonanie, że nasze cechy są ustalone raz na zawsze określa nasze nastawienie na trwałość. Zmusza nas do tego, by raz po raz udowadniać sobie swoją wartość. Niektórym z nas od najmłodszych lat wpajano nastawienie na trwałość. Na świecie jest bardzo wielu ludzi, dla których najważniejszym życiowym celem jest udowadnianie własnej wartości bez względu na to czy jest to szkoła, praca czy związki międzyludzkie. W każdej sytuacji muszą oni potwierdzać swoją sprawność umysłową albo pozytywne cechy charakteru. Każda sytuacja podlega ocenie: „Czy to się zakończy sukcesem czy porażką? Czy zabłysnę czy wyjdę na idiotę? Zostanę zaakceptowany czy odrzucony? Będę się czuł jak mistrz czy też jak nieudacznik?”

Ale w naszym społeczeństwie ceni się inteligencję, osobowość i charakter, prawda? Czy nie jest zatem normalne, że chcemy te pozytywne cechy posiadać? Chcemy, ale istnieje też inne nastawienie, zgodnie z którym nasze cechy nie są po prostu kartami, które otrzymaliśmy od losu, i którymi możemy rozgrywać swoje życie udając, że mamy asy w rękawie, a tak naprawdę jest to tylko para dziesiątek. W tym nastawienie nasze karty to po prostu punkt wyjścia do dalszego rozwoju. To nastawienie nazywa się nastawieniem na rozwój i opiera się na przekonaniu, że podstawowe cechy można rozwinąć poprzez pracę. Chociaż ludzie różnią się od siebie talentem, zdolnościami, zainteresowaniem czy temperamentem, to każdy z nas może się zmienić i doskonalić, jeśli tylko odpowiednio się do tego przyłoży. Czy ludzie wyznający ten rodzaj nastawienia wierzą, że każdy z nas może osiągnąć w życiu wszystko o czym tylko zamarzy? Że może stać się kolejnym Einsteinem? Że wystarczy do tego odpowiednia motywacja i wykształcenie? Nie, są jednak przekonani, że pełny potencjał człowieka jest czymś niemożliwym do poznania i nie dać się przewidzieć, ile każdy z nas jest w stanie osiągnąć po wielu latach nauki i pracy pełnej entuzjazmu.

Czy wiecie, że Darwina i Tołstoja uważano w dzieciństwie za przeciętniaków? Że Edisona wyrzucono ze szkoły mówiąc matce, że jest niedorozwinięty? Że Ben Hogan, jeden z największych golfistów wszech czasów, jako dziecko był niezdarny i miał kłopoty z koordynacją ruchową? I takich przykładów mógłbym tutaj mnożyć dużo więcej. Najważniejsze, by wyrobić w nas samych przekonanie, że wartościowe cechy można wypracować, bo wtedy rozbudzamy w sobie entuzjazm do nauki. Po co marnować czas na udowadnianie sobie i innym jak jesteś dobry, kiedy możesz dalej się doskonalić? Po co szukać przyjaciół i partnerów wśród ludzi, którzy będą wzmacniać Twoje poczucie własnej wartości, zamiast wśród tych, którzy Cię zmotywują do dalszego rozwoju? I po co ograniczać się do tego, co pewne i sprawdzone, zamiast szukać nowych doświadczeń, które będą dla Ciebie wyzwaniem? Upodobanie do wyzwań i wytrwałość okazywana wtedy, gdy coś idzie nie tak, to wyznaczniki nastawienie na rozwój. To ono sprawia, że ludzie potrafią sobie poradzić w najtrudniejszych chwilach swojego życia.

Dlatego uważaj na swoje przekonania o sobie, bo mogą one w dużej mierze kontrolować Twoje życie i sprawić, że nie osiągniesz nawet cząstki tego o czym tak bardzo marzysz.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *